[Fantasy] Friendship Symphony 02
posted on 06 May 2007 10:20 by windbell in Friendship-S
... ท่ามกลางสวนแห่งความสนุกสนาน ...
... เธอกลับยืนอย่างเดียวดาย ...
... ทำไมล่ะ เธอไม่มีความสุขหรอ ...
... ถ้าไม่ แล้วเธอปรารถนาอะไรหรือ ...
Friendship Symphony
บทบรรเลง เพลงแห่งมิตรภาพ
เพลงที่ 2 : ช่วงเวลาก่อนงานเลี้ยง
"ท่านพี่ มายืนทำอะไรตรงนี้หรือค่ะ"
"เปล่านี่ พี่ก็แค่มองดูวิวเท่านั้นแหละ...มีอะไรงั้นหรอ"
"ก็เห็นท่านพี่ทำหน้าเศร้า ข้าก็นึกว่าท่านพี่เบื่อซะอีก" เธอถอนหายใจ ก่อนยืนจ้องไปในทิศทางที่เอริคกำลังมองอยู่ "แม้แต่ตรงนี้ก็ยังมองเห็นอุทยานดอกไม้ชัดเจนเลยนะคะ"
"อืม"...ป่านนี้เธอกำลังทำอะไรนะ...หญิงสาวแห่งสายน้ำคนนั้นหน่ะ...
...เอรานีคา ซาอาร่า...
...รูซาเย นีราเอรานา...
"อ...เอ๊~!! เสียงนี้มัน - " เอริคจ้องไปตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา เสียงของหญิงสาวที่เขาไม่รู้ว่าเธออยู่ตรงไหน เธอกลับนั่งยิ้มอยู่บนหน้าต่างหินข้างๆเขา ร่างเธอยังคงมีสีฟ้าของสายน้ำเหมือนเดิม "ม..มาได้ยังไงหน่ะ"
"ท่านพี่พูดกับอะไรหน่ะ"
"เอ๊ะ เจ้าไม่เห็นหรอ..." ไอรีนส่ายหน้า และก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรมากขึ้น บิดาของเธอก็เรียกเจ้าหล่อนไปหา ทำให้ไอรีนต้องเดินจากพี่ชายออกมาอย่างช่วยไม่ได้
"หมายความว่า คนอื่นไม่เห็นเจ้างั้นหรอ" เอเทลเรียพยักหน้า เธอหัวเราะหึๆ จนทำเอาเอริคอดยิ้มไมได้ 'แปลกแฮะ ทั้งๆที่เพิ่งเจอเธอแค่สองครั้งแท้ๆ แต่ทำไมถึงคุ้นเคยแบบนี้นะ...หรือเพราะเธอสวยจนน่าหลงใหลแบบนี้นะ'
หญิงสาวจ้องมองอีกฝ่าย ใบหน้าที่เรียบเฉยของเธอกลับดูเศร้าขึ้นมาทันตาเห็น เอเทลเรียจ้องมองเอริคอย่างไม่วางตา ก่อนจะกระตุกขึ่นมา ร่างของเธอเริ่มเลือนลางลงอย่างเห็นได้ชัด
"ป...เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้นหรอถึงทำท่าทรมานแบบนั้นหน่ะ" เอริคหน้าซีด เมื่อร่างของเธอเร่มจางเหมือนกำลังจะหายไป 'กระแสพลังเวทย์ของเธอก็จางมากเลย...หรือว่า - ' เขายื่นมือออกมา ก่อนจะบีบมือของอีกฝ่าย
เอเทลเรียสะดุ้ง ก่อนจะจ้องมองอีกฝ่าย เธอส่ายหน้าทันทีที่รับรู้ความต้องการของอีกฝ่าย
เอริคยิ้ม "ไม่เป็นไรหรอก เอาพลังฉันไปสิ...ไม่งั้นเธอก็จะหายไปใช่มั๊ย" เมื่อเห็นว่า เธอหลบสายตาเขา เขาก็รู้ได้ทันทีว่า เขาพูดแทงใจดำเธอเข้าให้ เขายิ้มก่อนจะลูบไล้ใบหน้าอีกฝ่าย
"อยากตอบแทนล่ะสิ ทำหน้าแบบนั้นหน่ะ" เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "งั้นร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิได้มั๊ย"
...เอรานีคา ซาอาร่า...
...รูซาเย นีราเอรานา...
...ฮาราเน ดาเอราเอเด...
....เอรานีคา ซาอาราเอ...
...เอรานีคา ซาอาร่า...
...เรฟาเร เอทามาเรอา...
...ฮาราเน ดาเอราเด...
...ฟาเดจา ซาอาราเอ...
'ทำไมถึงคุ้นเคยแบบนี้นะ ทั้งๆที่มันเป็นภาษาโบราณแท้ๆเลย' หญิงสาวจ้องมองอีกฝ่าย ก่อนจะหัวเราะคิกคัก จนทพเอาเอริคหันควับกลับมามอง "นี่เธอ อ่านใจฉันได้งั้นหรอ"
เอเทลเรียพยักหน้า ก่อนจะหัวเราะอีกครั้ง เพราะตอนนี้หน้าอีกฝ่ายนั้นแดงอย่างกับอะไรดี
"งั้นเธอก็ได้ยินตอนนั้นล่ะสิ"
Flashback
'แปลกแฮะ ทั้งๆที่เพิ่งเจอเธอแค่สองครั้งแท้ๆ แต่ทำไมถึงคุ้นเคยแบบนี้นะ...หรือเพราะเธอสวยจนน่าหลงใหลแบบนี้นะ'
End of Flashback
'อ๊า~!! แล้วทำไมไม่บอกก่อนล่ะ คงแอบอ่านไปเยอะเลยล่ะสิ' เธอหัวเราะ ก่อนจะส่งสายตาประมาณว่า...ข้าไม่มีเสียงนะ แล้วเจ้าจะให้ข้าบอกเจ้าได้อย่างไร... 'มันก็จริงของเจ้าแฮะ...น่าแปลกแฮะ ที่ข้าเข้าใจเจ้าได้ ทั้งๆที่เจ้าไม่ได้พูดมาแม้แต่คำเดียวแท้ๆ'
เธอไม่ตอบแต่กลับจ้องมองดวงดาวในท้องฟ้าแทน แล้วหันกลับมายิ้มราวกับจะบอกว่า...ดาวสวยนะคืนนี้...
"นั่นสินะ...สงสัยเพราะเป็นคินเดือนมือล่ะมั้ง ถ้าเป็นคืนจันทร์เต็มดวงก็คงเห็นพระจันทร์ด้วยนะ" หญิงสาวทำหน้าเศร้าขมาทันที เธอส่ายหน้า "เจ้าออกมาจากสวนนั่นในคืนที่มีพระจันทร์ไม่ได้สินะ"
เธอพนักหน้า
"น่าเสียดายจังเลยนะ...แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ข้าก็มีความสุขแล้วล่ะ"...เพราะเจ้าอยู่ข้างๆเป็นเพื่อนข้านี่นา เอเทลเรียหน้าแดงขึ้นมาดื้อๆ ทำเอาเอริคอดหัวเราะไม่ได้ "เขินได้น่ารักจังเลยนะ เจ้าเนี่ย ข้า - "
"ท่านพี่...มาอยู่ตรงนี้เอง ท่านแม่ให้ข้ามาตามแหนะ จวนจะได้เวลาถวามพระพรแล้วนะ"
"เดี๋ยวพี่ตามไปนะ ไอรีนไปรอก่อนได้เลย"
"อย่ามาสายล่ะ"
"เจ้าจะไปกับข้าด้วยมั๊ย" เธอส่ายหน้า แต่ก็ยังคงส่งยิ้มให้ "งั้นจะรอดูที่หน้าต่างในห้องจัดงานมั๊ยล่ะ" พอเธอยิ้มให้เท่านั้นแหละ เอริคก็ออกอาการดีใจออกมาทันที 'งั้นข้าไปก่อนนะ'
เอเทลเรียมองตามหลัง 'ทำไมเจ้าถึงนึกไม่ออกซักทีล่ะ เอริค...ทั้งๆที่ข้ารอเจ้ามาตลอดแท้ๆ'
++ ห้องจัดงานเลี้ยง ++
"ท่านแม่ค่ะ เมื่อไหร่เอริคจะมาซักทีค่ะ"
"ตื่นเต้นที่จะได้พบเขาขนาดนั้นเลยหรือ...เอมิร่า"
"ก็ข้าไมได้พบมาตั้งนานนี่ค่ะ น่าเสียดายที่ - "ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ หญิงสาวผมทองก็โดนขัดด้วยเสียงแตร อันเป็นสัญลักษณ์การมาของคนสำคัญ ดวงเนตรสีน้ำตาลจ้องมองบันไดที่ถูกปูด้วยพรมสีแดงอย่างไม่ลดละ ร่างของเด็กหนุ่มผมสีดำปรากฏออกมา ดวงเนตรสีม่วงยังคงความประหลาดได้อย่างดี
"...องค์ชายเอริค อัสเทลา เอลเทอเรีย...แห่งนครเอเทลเรียเสด็จแล้ว~!!"
จบเพลงที่ 2 : ช่วงเวลาก่อนงานเลี้ยง
ไอรีน กะ เอเทลเรียหน่ะตรงอิมเมจแฮะ (เดี๋ยววันหลังเราวาดเป็นรูปมาให้ดู) เอาล่ะเชิญรับชมตอนต่อไปได้เลยจร้า~!! แต่บิเอน่านี่เป็นหัวหน้าคนรับใช้ส่วนพระองค์นะ คงไม่แต่หรูแบบนั้นหรอกมั้ง
เอาล่ะกลับมาอีกครั้งกับ ตอนที่ 2 คนอ่านที่บอร์ด 1 คน ที่ไดอารี่เรา 1 คน รวมเป็นสองคน แต่ก็สร้างกำลังใจใมห้เราอย่างยอดเยี่ยม
อย่าลืมติดตามตอนต่อไปนะ
... เธอกลับยืนอย่างเดียวดาย ...
... ทำไมล่ะ เธอไม่มีความสุขหรอ ...
... ถ้าไม่ แล้วเธอปรารถนาอะไรหรือ ...
Friendship Symphony
บทบรรเลง เพลงแห่งมิตรภาพ
เพลงที่ 2 : ช่วงเวลาก่อนงานเลี้ยง
"ท่านพี่ มายืนทำอะไรตรงนี้หรือค่ะ"
"เปล่านี่ พี่ก็แค่มองดูวิวเท่านั้นแหละ...มีอะไรงั้นหรอ"
"ก็เห็นท่านพี่ทำหน้าเศร้า ข้าก็นึกว่าท่านพี่เบื่อซะอีก" เธอถอนหายใจ ก่อนยืนจ้องไปในทิศทางที่เอริคกำลังมองอยู่ "แม้แต่ตรงนี้ก็ยังมองเห็นอุทยานดอกไม้ชัดเจนเลยนะคะ"
"อืม"...ป่านนี้เธอกำลังทำอะไรนะ...หญิงสาวแห่งสายน้ำคนนั้นหน่ะ...
...เอรานีคา ซาอาร่า...
...รูซาเย นีราเอรานา...
"อ...เอ๊~!! เสียงนี้มัน - " เอริคจ้องไปตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา เสียงของหญิงสาวที่เขาไม่รู้ว่าเธออยู่ตรงไหน เธอกลับนั่งยิ้มอยู่บนหน้าต่างหินข้างๆเขา ร่างเธอยังคงมีสีฟ้าของสายน้ำเหมือนเดิม "ม..มาได้ยังไงหน่ะ"
"ท่านพี่พูดกับอะไรหน่ะ"
"เอ๊ะ เจ้าไม่เห็นหรอ..." ไอรีนส่ายหน้า และก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรมากขึ้น บิดาของเธอก็เรียกเจ้าหล่อนไปหา ทำให้ไอรีนต้องเดินจากพี่ชายออกมาอย่างช่วยไม่ได้
"หมายความว่า คนอื่นไม่เห็นเจ้างั้นหรอ" เอเทลเรียพยักหน้า เธอหัวเราะหึๆ จนทำเอาเอริคอดยิ้มไมได้ 'แปลกแฮะ ทั้งๆที่เพิ่งเจอเธอแค่สองครั้งแท้ๆ แต่ทำไมถึงคุ้นเคยแบบนี้นะ...หรือเพราะเธอสวยจนน่าหลงใหลแบบนี้นะ'
หญิงสาวจ้องมองอีกฝ่าย ใบหน้าที่เรียบเฉยของเธอกลับดูเศร้าขึ้นมาทันตาเห็น เอเทลเรียจ้องมองเอริคอย่างไม่วางตา ก่อนจะกระตุกขึ่นมา ร่างของเธอเริ่มเลือนลางลงอย่างเห็นได้ชัด
"ป...เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้นหรอถึงทำท่าทรมานแบบนั้นหน่ะ" เอริคหน้าซีด เมื่อร่างของเธอเร่มจางเหมือนกำลังจะหายไป 'กระแสพลังเวทย์ของเธอก็จางมากเลย...หรือว่า - ' เขายื่นมือออกมา ก่อนจะบีบมือของอีกฝ่าย
เอเทลเรียสะดุ้ง ก่อนจะจ้องมองอีกฝ่าย เธอส่ายหน้าทันทีที่รับรู้ความต้องการของอีกฝ่าย
เอริคยิ้ม "ไม่เป็นไรหรอก เอาพลังฉันไปสิ...ไม่งั้นเธอก็จะหายไปใช่มั๊ย" เมื่อเห็นว่า เธอหลบสายตาเขา เขาก็รู้ได้ทันทีว่า เขาพูดแทงใจดำเธอเข้าให้ เขายิ้มก่อนจะลูบไล้ใบหน้าอีกฝ่าย
"อยากตอบแทนล่ะสิ ทำหน้าแบบนั้นหน่ะ" เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "งั้นร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิได้มั๊ย"
...เอรานีคา ซาอาร่า...
...รูซาเย นีราเอรานา...
...ฮาราเน ดาเอราเอเด...
....เอรานีคา ซาอาราเอ...
...เอรานีคา ซาอาร่า...
...เรฟาเร เอทามาเรอา...
...ฮาราเน ดาเอราเด...
...ฟาเดจา ซาอาราเอ...
'ทำไมถึงคุ้นเคยแบบนี้นะ ทั้งๆที่มันเป็นภาษาโบราณแท้ๆเลย' หญิงสาวจ้องมองอีกฝ่าย ก่อนจะหัวเราะคิกคัก จนทพเอาเอริคหันควับกลับมามอง "นี่เธอ อ่านใจฉันได้งั้นหรอ"
เอเทลเรียพยักหน้า ก่อนจะหัวเราะอีกครั้ง เพราะตอนนี้หน้าอีกฝ่ายนั้นแดงอย่างกับอะไรดี
"งั้นเธอก็ได้ยินตอนนั้นล่ะสิ"
Flashback
'แปลกแฮะ ทั้งๆที่เพิ่งเจอเธอแค่สองครั้งแท้ๆ แต่ทำไมถึงคุ้นเคยแบบนี้นะ...หรือเพราะเธอสวยจนน่าหลงใหลแบบนี้นะ'
End of Flashback
'อ๊า~!! แล้วทำไมไม่บอกก่อนล่ะ คงแอบอ่านไปเยอะเลยล่ะสิ' เธอหัวเราะ ก่อนจะส่งสายตาประมาณว่า...ข้าไม่มีเสียงนะ แล้วเจ้าจะให้ข้าบอกเจ้าได้อย่างไร... 'มันก็จริงของเจ้าแฮะ...น่าแปลกแฮะ ที่ข้าเข้าใจเจ้าได้ ทั้งๆที่เจ้าไม่ได้พูดมาแม้แต่คำเดียวแท้ๆ'
เธอไม่ตอบแต่กลับจ้องมองดวงดาวในท้องฟ้าแทน แล้วหันกลับมายิ้มราวกับจะบอกว่า...ดาวสวยนะคืนนี้...
"นั่นสินะ...สงสัยเพราะเป็นคินเดือนมือล่ะมั้ง ถ้าเป็นคืนจันทร์เต็มดวงก็คงเห็นพระจันทร์ด้วยนะ" หญิงสาวทำหน้าเศร้าขมาทันที เธอส่ายหน้า "เจ้าออกมาจากสวนนั่นในคืนที่มีพระจันทร์ไม่ได้สินะ"
เธอพนักหน้า
"น่าเสียดายจังเลยนะ...แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ข้าก็มีความสุขแล้วล่ะ"...เพราะเจ้าอยู่ข้างๆเป็นเพื่อนข้านี่นา เอเทลเรียหน้าแดงขึ้นมาดื้อๆ ทำเอาเอริคอดหัวเราะไม่ได้ "เขินได้น่ารักจังเลยนะ เจ้าเนี่ย ข้า - "
"ท่านพี่...มาอยู่ตรงนี้เอง ท่านแม่ให้ข้ามาตามแหนะ จวนจะได้เวลาถวามพระพรแล้วนะ"
"เดี๋ยวพี่ตามไปนะ ไอรีนไปรอก่อนได้เลย"
"อย่ามาสายล่ะ"
"เจ้าจะไปกับข้าด้วยมั๊ย" เธอส่ายหน้า แต่ก็ยังคงส่งยิ้มให้ "งั้นจะรอดูที่หน้าต่างในห้องจัดงานมั๊ยล่ะ" พอเธอยิ้มให้เท่านั้นแหละ เอริคก็ออกอาการดีใจออกมาทันที 'งั้นข้าไปก่อนนะ'
เอเทลเรียมองตามหลัง 'ทำไมเจ้าถึงนึกไม่ออกซักทีล่ะ เอริค...ทั้งๆที่ข้ารอเจ้ามาตลอดแท้ๆ'
++ ห้องจัดงานเลี้ยง ++
"ท่านแม่ค่ะ เมื่อไหร่เอริคจะมาซักทีค่ะ"
"ตื่นเต้นที่จะได้พบเขาขนาดนั้นเลยหรือ...เอมิร่า"
"ก็ข้าไมได้พบมาตั้งนานนี่ค่ะ น่าเสียดายที่ - "ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ หญิงสาวผมทองก็โดนขัดด้วยเสียงแตร อันเป็นสัญลักษณ์การมาของคนสำคัญ ดวงเนตรสีน้ำตาลจ้องมองบันไดที่ถูกปูด้วยพรมสีแดงอย่างไม่ลดละ ร่างของเด็กหนุ่มผมสีดำปรากฏออกมา ดวงเนตรสีม่วงยังคงความประหลาดได้อย่างดี
"...องค์ชายเอริค อัสเทลา เอลเทอเรีย...แห่งนครเอเทลเรียเสด็จแล้ว~!!"
จบเพลงที่ 2 : ช่วงเวลาก่อนงานเลี้ยง
ไอรีน กะ เอเทลเรียหน่ะตรงอิมเมจแฮะ (เดี๋ยววันหลังเราวาดเป็นรูปมาให้ดู) เอาล่ะเชิญรับชมตอนต่อไปได้เลยจร้า~!! แต่บิเอน่านี่เป็นหัวหน้าคนรับใช้ส่วนพระองค์นะ คงไม่แต่หรูแบบนั้นหรอกมั้ง
เอาล่ะกลับมาอีกครั้งกับ ตอนที่ 2 คนอ่านที่บอร์ด 1 คน ที่ไดอารี่เรา 1 คน รวมเป็นสองคน แต่ก็สร้างกำลังใจใมห้เราอย่างยอดเยี่ยม
อย่าลืมติดตามตอนต่อไปนะ
Tags: 02, fantasy, friendship, symphony0 Comments